Guns N' Roses wystąpią 31 maja na arenie O2 w Londynie. Transmisję na żywo z koncertu można będzie obejrzeć za pośrednictwem www.livebeats.com. Cena wynosi 4.99$.

Wywiad Rona "Bumblefoota" Thala dla What-music.com

Witaj Ron, to prawdziwa przyjemność mieć możliwość przeprowadzenia wywiadu z Tobą, mam nadzieję, że wszystko jest dobrze i w porządku w Twoim świecie!

RON: Heeeeey! Wszystko jest w porządku, dzięki! Jestem w samolocie, zmierzamy do Moskwy w tym momencie, żeby zacząć letnią europejską trasę z Gunsami.
 
Byłeś bardzo płodnym, nagrywającym artystą i producentem zanim dołączyłeś do Guns N’ Roses, ale jak to zakończyłeś będąc w zespole?

RON: Joe Satriani zarekomendował mnie, to było w 2004 roku. Wtedy zaczęliśmy rozmowy o pojechaniu w trasę, nagrywaniu, robieniu planów, poznając się nawzajem, to trwało ok. 2 miesięcy. Pojechałem zagrać w Moskwie (a propos Moskwy!), wróciłem, nagrałem album „Normal”, koncertowałem 2 razy w Europie, dałem kilka koncertów w Nowym Jorku i Los Angeles, robiłem produkcję dla kilku zespołów, uczyłem produkcji muzycznej na SUNY Purchase College, a potem w 2006 roku wyruszyliśmy z Gunsami w trasę. Miałem z nimi siedem prób zanim wyruszyliśmy w drogę.
 
Jak przebiegała transformacja z awangardowego kultowego bohatera gitary w stadionową legendę rocka?

RON: Granie to granie, zdałem sobie z tego sprawę. Zamykasz oczy i robisz to co masz do zrobienie, może to być w lokalnym barze albo na dużym festiwalu, nadal robisz to co masz do zrobienia, robisz muzykę. To o to chodzi.

Trasa “Chinese Democracy World Tour” trwa już jakiś czas! W jaki sposób to się odbywa i jakie są najbardziej pamiętne momenty tej trasy?

RON: Czy to nadal jest trasa “Chinese Democracy”? Nie wiem, myślę, że w tej chwili jest to po prostu trasa, haha. Tak wiele cudownych wspomnień. A inne wspomnienia muszą zostać pogrzebane albo będę leżał zwinięty w kłębek w rogu pokoju, haha. Większość moich ulubionych wspomnień to są momenty poza koncertami, takie jak wspinaczka na szczyt ośnieżonej góry o 5 rano po koncercie aby zobaczyć wschód słońca z wielkiego jacuzzi. Były też różne śmieszne wspomnienia z koncertów – ostatnia trasa, kiedy grałem, Axl zakradł się za mnie i związał pomarańczową taśmą, haha! Nie udało się uwolnić … granie w Madison Square Garden był specjalne, widziałem tu swój pierwszy koncert, Kiss w latach 70-tych. To było jak kamień milowy, granie tam.


Kiedy grasz z Gunsami czy tęsknisz za śpiewaniem? Nie jest przecież tylko niesamowitym gitarzystą ale masz też świetny głos!

RON: Dziękuję Ci bardzo ...! Kocham śpiewać, ale ciężko jest śpiewać na trasie. Jedna wokalnie-obraźliwa noc i jesteś w kłopotach na kilkanaście następnych koncertów. Przeziębić się i śpiewać cały koncert, to z kolei może spowodować zapalenie oskrzeli albo coś gorszego. Przeszedłem przez to – to tak jak pierwszy raz się zatrujesz rybą i nigdy więcej nie będziesz chciał jeść ryby. Śpiewanie kiedy jest się chorym jest jak jedzenie zatrutej ryby co noc, niszczy Cię – będziesz niechętnie ryzykował, żeby zrobić to ponownie. Ahh, ale kiedy moje gardło nie jest „zatrute rybą”, yeah kocham śpiewać.
 
Czy były w zespole już jakieś rozmowy o nowym albumie Guns N’ Roses w najbliższym czasie?

RON: Zespół ma wielu znakomitych twórców piosenek, zrobimy razem wspaniały album, ale jesteśmy nadal w trybie trasy, a trasa idzie znakomicie …
 
Przejdźmy teraz do Twojej kariery solowej, wydałeś ostatnio 9 singli, czy są jakieś plany wydania ich wszystkich na jednym CD i czy są jakieś wieści o nowym albumie solowym?

RON:  Myślałem o tym, że umieścić je na CD, jest taka opcja. Jestem jednak bardzo zajęty koncertowaniem i produkowaniem, że nie miałem 9 miesięcy aby wejść do studia i zrobić album. To był powód, dla którego wydawałem single w zeszłym roku, po jednym każdego miesiąca, przez tak długi czas jak to było możliwe zanim wyruszyłem ponownie w trasę. Udało mi się wydać piosenki zaraz po tym jak je skończyłem, zachowując ciągłość muzyczną. Udało się wydać 9 piosenek, a gdybym miał wydać za jednym razem kilkanaście na jednym albumie, nie byłoby takiej możliwości ze względu na trasę. Jestem zadowolony, że ukazały się w ten sposób, wydałem nawet wersję „Pink Panhter Theme”, którą gram jako solo na koncertach Gunsów i moi koledzy z Gunsów zagrali w niej. Piosenki to były po prostu MP3-ki każdego miesiąca – każda wydana w różnych opcjach w różnych formatach, z instrumentalnymi mixami, transkrypcjami na gitarę ze ścieżkami i miksami, po to aby ludzie mogli tworzyć własne mixy. To najlepsza droga na wydawanie mixów, mogłem dać dużo więcej dla każdej piosenki.
 
Gdzie znajdujesz inspiracje to tworzenia muzyki i pisania tekstów? Piosenki takie jak „Dash”, „More”, „Tank You” i „Ronald’s Comin Back Now” wszystkie brzmią bardzo osobiście.

RON: Wszystkie są osobiste – większość piosenek jest, myślę ... opowiadanie historii i reakcje na to co czujemy, czego doświadczamy.

Najważniejsze pytanie dnia to .....
Kiedy wrócisz do Wielkiej Brytanii na solową trasę? Oddałbym swoją kończynę, żeby to zobaczyć!

RON: Cięzko powiedzieć, na chwilę obecną widzę jedynie letnią trasę Gunsów, nie jestem pewny co będzie potem ...
 
Jesteś czczony jako jeden z najbardziej przyjaznych facetów w świecie rocka, nigdy zbyt zajęty żeby pozować do zdjęcia, aby podpisać autograf albo skomentować post na Facebooku.
Czy czujesz, że to ważne aby pozostać w kontakcie z fanami i czy to pomaga w zachowaniu normalności na trasie?

RON: Oto jaki jestem. Jestem miły dla ludzi, jeśli oni są mili dla mnie, a Ja poświęcam im tyle czasu ile mogę. Z pewnością jest to rzecz poza kontrolą, musze wyluzować. Pomyśl o tym w ten sposób – jeśli 36 000 fanów profilu na Facebooku wyśle do Ciebie tylko jedną wiadomość rocznie, to masz 100 wiadomości dziennie. Niektórzy napiszą 5 razy dziennie, niektórzy w ogóle, ale wiesz o co mi chodzi. Potem mamy jeszcze Twittera, maile, Gogle +, fora i cokolwiek innego. Byłem u okulisty przed wyjazdem na lotnisko i odpowiadałem na wiadomości z Facebooka na moim telefonie podczas badania, starając się nadążyć za nimi wszystkimi i odpowiedzieć jak największej liczbie ludzi. Ale nie jestem dla siebie sprawiedliwy i nie jestem też tak wydajny. Muszę się zmusić do tego aby wyluzować.
 

Musisz być także jednym z najbadziej zajętych ludzi w muzycznym biznesie, podróżowanie z GN’R, wydawanie solowych albumów, produkcja albumów innych artystów. Jak godzi to wszystko? Czy Bumblefoot ma więcej niż 24 godziny w ciągu dnia?

RON: Ah, i odpowiadanie na wiadomości z Facebooka, haha. Kluczem do tego jest wiara w siebie i nie myślenie za dużo o rzeczach i nie zadręczanie siebie pytaniami zbyt często. Robić dobrze i iść do przodu. Nie analizować i nie mieć obsesji, na co traci się zbyt dużo cennego czasu i buduje nieefektywny system operacyjny.
 
Jakich artystów “odkopałeś” w tym momencie, takich których czytelnicy mogli sprawdzić?

RON: Thank You Scientist – kocham ten zespół. Opisałbym ten zespół jako Dave Matthews Band, spotykający Dream Theater, z inspiracjami Incubus. Ich muzyka wywołuje u mnie uśmiech na twarzy.
 
“Chopin’s Fantasie Impromtu” jest moją ulubioną kompozycją na pianinie, co skłoniło Cię do tego aby zagrać to na gitarze i jak do tego doszło?

RON: Jako dziecko oglądałem w TV show “Taxi”, był odcinek gdzie jeden z bohaterów siada za pianinem i gra to niespodziewanie. Nie wiedziałem nic na temat utworu fortepianowego, tylko to że się w nim zakochałem i nie zapomniałem o nim. Lata później kiedy wiedziałem więcej o muzyce klasycznej i kompozytorach, wymyśliłem sposób jak zagrać to na gitarze. Kiedy zaproponowano mi pierwsze nagranie muzyki w 1991 jako część CD, nagrałem tą wersję.


Jesteś posiadaczem wielu unikalnych gitar! W sumie, ile gitar posiadasz i co uważasz za swój najcenniejszy skarb?

RON: Nie jestem pewny ile ich mam, nie jest ich jednak dużo. Nie byłem nigdy kolekcjonerem gitar, mam te które potrzebuję. Prawdopodobnie ok. 15 gitar? Jako dziecko wciągnąłem się w budowanie gitar i robiłem różne dziwne rzeczy. Moją ulubioną była gitara „Swiss Cheese”, zanim pojawiła się „Flying Foot”, teraz jest to gitara Vigier strunowa/bezprogowa dwugryfowa – jestem naprawdę zepsuty przez nią, to jest wszystko czego potrzebuję.
 
Czy było konkretne zdarzenie, które sprawiło, że pomyślałeś “to jest to co chcę robić” i złapać za gitarę? Czy pierwotnie nie chciałeś być basistą?

RON: To było wysłuchanie albumu Kiss “Alive” kiedy miałem 5 lat. Ten album to sprawił. Lubiłem postać Gene Simmonsa i chciałem być takim basistą jak on, ale byłem na to za młody. Więc zacząłem interesować się gitarą, i przy niej pozostałem. W końcu nauczyłem się grać również na basie.
 
Jak byś określił twój styl gry na gitarze?

RON: “Fart in a bottle” (pierdnięcie w butelce lub wzruszający w slangu australijskim). Człowieku, nie mam pojęcia, to jest jak granie części piosenki, która jest częścią piosenki. Myślę, że to cząstka mnie, zainspirowana wszystkimi zespołami i gitarzystami przy których dorastałem … ? Eddie Van Hale, Brian May, Jimi Hendrix, Randy Rhoads. Taką listę mógłbym wymieniać i wymieniać ….
 
Jaki sekret na zostanie gitarowym bogiem? Czy to przychodzi naturalnie czy wymaga epickich ilości praktyki?

RON: Nie myśl za dużo. I nie myśl, że jesteś kimś więcej lub mniej niż tylko człowiekiem.
 
Pytanie stare jak świat ... bezludna wyspa ... jedna płyta … jaka to by była płyta i dlaczego?

RON: Yes “Going For the One”
 
Jak oceniłbyś swoich 5 najlepszych gitarowych solówek?

RON: Moje TOP 5 solówek, które zagrałem? Nie w kolejności, i będę myśleć szybko albo nie odpowiem na to pytanie - “Turn Around” (Normal CD), “Guitars Still Suck” (Abnormal CD), “Breaking” (Normal CD), “Vomit” (Hands CD), “There’s A Kind Of Hush” (2011 singiel)

Jaki jest twój TOP5 gitarzystów od 1980 roku? Moja lista wyglądałaby tak: Omar Rodrequiez-Lopez, John Frusciante, Buckethead, Kirk Hammett oraz Ty.

RON: Od 1980 roku? Hmmm ... Ok ta sama sprawa, bez kolejności, myślę szybko i bez brania pod uwagę kogolwiek z wymienionych przez Ciebie - Guthrie Govan, Christophe Godin, Vinnie Moore, Mattias Eklundh, Shawn Lane.
 
Jeśli mógłbyś skonstruować ostateczny zespół koncertowy złożony z muzyków żyjących i nieżyjących, kogo byś wybrał?

RON: Neil Peart (perkusja), Flea (bas), John Sykes (gitara/wokal), Jordan Rudess (keyboard), Tony Harnell (wokal).  I nie zagrałbym z nimi żadnej cholernej nuty, usiadłbym i tylko słuchał.
 
Jaka jest jedna rada Rona dla czytelników na 2012 rok?

RON: Wspierajcie lokalne gospodarstwa.

Źródło

Slash wystąpił w programie "George Stroumboulopoulos Tonight", gdzie opowiedział między innymi o współpracy i relacjach z Michaelem Jacksonem. Gitarzysta opowiadał też o okładkach, które projektowała jego matka dla największych gwiazd show-bussinessu kiedy Slash był jeszcze młodym chłopakiem. Poniżej możecie znaleźć co mówi Slash o Jacksonie oraz krótki filmik z tego wywiadu.

“Michael, znałem go, przez większość czasu, na poziomie zawodowym” mówi Slash. (...) To wszystko było szalone. Istnieje sława i istnieje “taka” sława. I to jest szalony świat, ponieważ nie masz wtedy poczucia rzeczywistości. Byłem bliski tego punktu, ponieważ Guns N’ Roses byli prawdopodobnie największym stadionowym zespołem rockowym w tamtym czasie, a był też Michael, który był kimś na miarę Elvisa Presleya tamtego okresu. To przerażająca sława. A on sobie z tym radził, Ja miałem w stosunku uczucia na zasadzie ‘że jest on jednym z najbardziej genialnych artystów obok których miałem okazję przebywać, obok może Raya Charlesa i kilku innych facetów. A on był uwięziony w tym świecie, gdzie nikt nie był prawdziwy – nikt z nim na poważnie nie rozmawiał, wszyscy się wokół niego kręcili po to aby coś od niego uzyskać i tak dalej i tak dalej. To naprawdę samotna sytuacja.”

Slash kilka lat temu planował zaprosić Jacksona aby był gościem na jego solowym albumie. Nie udało się to jednak z powodu śmierci piosenkarza.

Slash mówi: “Kiedy myślałem o tym, z kim chciałbym pracować, Michael od razu przyszedł mi na myśl. Myślałem o zrobieniu czegoś co pozwoliło by nagrać coś mocno zakorzenionego w rocku i pokazać skalę jego talentu. Ale to było w tym czasie, w którym Michael przygotowywał się do koncertów w O2 w Londynie i w głębi duszy myślałem ‘przecież on nie będzie miał na to czasu’.”


Źródło

Próba dźwięku/mikrofonu   - "Glad to be here - Sound checking at O2 Dublin"

Miejsce: O2 Arena (Dublin, Irlandia)
Support: Thin Lizzy

Setlista:
00 - Intro (Massive Attack - Splitting The Atom)
01 - Chinese Demoracy
02 - Welcome To The Jungle
03 - It's So Easy
04 - Mr Brownstone
05 - Sorry
06 - Rocket Queen
07 - Richard Fortus Guitar Solo (James Bond Theme)
08 - Live And Let Die
09 - This I Love
10 - Better
11 - Motivation (Tommy Stinson on vocals)
12 - Dizzy Reed Piano Solo (Baba O' Riley)
13 - Street Of Dreams
14 - You Could Be Mine
15 - DJ Ashba Giutar Solo (Mi Amor 2.0)
16 - Sweet Child O' Mine
17 - Jam / Another Brick In The Wall Part 2
18 - Axl Piano Solo (Goodbye Yellow Brick Road / Someone Saved My Life Tonight)
19 - November Rain
20 - Bumblefoot Guitar Solo (Pink Panther Theme / Danny Boy)
21 - Don't Cry
22 - Whole Lotta Rosie
23 - Estranged
24 - Knockin' On Heavens Door
25 - Nightrain

Bisy:
26 - There Was A Time !!!
27 - Civil War
28 - Paradise City

Ciekawostki:
Axl po "You Could Be Mine" - "I might be injured but im moving a little bit more than last time I was here..." - (tłum. Może jestem kontuzjowany, ale ruszam się trochę więcej niż ostatnim razem kiedy byłem tutaj ...)

Najbliższe plany zespołu Sixx A.M. (w którym występuje obecny gitarzysta Gunsów - DJ Ashba) są związane z wydaniem nowego singla pt. "Are You With Me Now". Nie będzie to jednak standardowy singiel. Piosenka ma promować akcję charytatywną organizacji "City Of Hope". W akcję angażują się także m.in. Ryan Seacrest, Vince Gill and Sugarland.

Organizacja "City Of Hope" zapewnia badania i leczenie w zakresie takich chorób jak: choroby nowotworowe, cukrzyca, HIV / AIDS i inne choroby zagrażające życiu. Ashba i koledzy wypuścili krótki klip promocyjny kawałka "Are You With Me Now". Pełną wersję teledysku fani będą mogli odblokować za pomocą specjalnego kodu, który otrzymają pod warunkiem przekazania darowizny do "City Of Hope".

Z oświadczenia zespołu: "Poprzez dotację dla "City Of Hope" możesz zrobić różnicę i pomóc wygrać walkę z rakiem, cukrzycą, HIV i innymi chorobami. Każda darowizna się liczy i razem możemy pracować na to, że te choroby zagrażające życiu przejdą do przeszłości."

Klip promocyjny:


Źródło

PS. Newsa wynalazł eXtreme

22 maja koncert Slasha w Nowym Jorku będzie transmitowany na żywo w Internecie (pod podanym niżej adresem). Zespół zagra tam swoją najnowszą płytę "Apocalyptic Love" w całości. W Polsce będzie to noc z 22 na 23 maja o godzinie 4:15.

http://new.livestream.com/slash/livefromNYC

Próbkę tego jak brzmią nowe utwory Slash i Myles dali kilkanaście dni temu podczas Guitar Center Sessions.

,,Obejrzyjcie oficjalny teledysk do "You're A Lie" z albumu, Apocalyptic Love, już 22 maja w sprzedaży "

Tak zachęca sam Slash do zapoznania się z jego najnowszym materiałem.

Jesteśmy ciekawi jak wam się podoba.




podesłała cheeky

W rozmowie z ABC News Radio - Scott Weiland ogłosił, że ponownie połączył swoje siły z Velvet Revolver i powrócił do tworzenia muzyki z członkami VR. "Wszyscy bardzo dorośliśmy. Jesteśmy w stanie odłożyć nasze ego i dzielące Nas różnice na bok co jest naprawdę cool." Weiland dodaje: "Dali mi kilka piosenek, a Ja, Dave (Kushner) i Duff (Mc Kagan) będziemy w przyszłym tygodniu pisać nowe utwory." Wg Scotta VR wrócą na koncertowy szlak pod koniec roku: "Slash właśnie wydaje swój solowy album i jedzie w trasę. Potem się zbierzemy i zagramy kilka koncertów późnym latem i wczesną jesienią" - zakończył swoją wypowiedź wokalista.

Do rewelacji ogłaszanych przez byłego wokalistę Revolver, odniósł się już Slash. Gitarzysta w porannej audycji radia w Minneapollis skomentował słowa Scotta następująco: "Nie mam absolutnie żadnego zamiaru powracać do tego ... Jestem w trasie cały rok. Zadzwonię do Duffa, ale jestem co do tego całkowicie pewny (że w słowach Weilanda nie ma ani krzty prawdy). Nie mamy zamiaru powracać do tego co było."

Przypomnijmy, że w styczniu tego roku Velvet Revolver zagrali ze swoim byłym wokalistą 4 utwory z okazji koncertu charytatywnego. Pisaliśmy o tym tutaj.


Źródło

Newsa znalazł cravenciak.

DJ Ashba kipi wręcz kreatywnością. Nie tylko gra z Axlem Rose w Guns N’Roses i Nikki Sixxem w Sixx:A.M, ale prowadzi również Ashba Media, Inc., agencję marketingową i projektów graficznych, jak również Ashbaland, gdzie pisze, komponuje i produkuje różne projekty muzyczne.
Niezależnie czy gra z GNR, czy pracuje nad nowym utworem, Ashba wie jak przekuć to nad czym pracuje w rock n rollową magię. Rockman rozmawiał z gibson.com, o tym jakie odczucia miał po mianowaniu na gitarzystę prowadzącego, o nowych utworach GNR, jego związku z Sixx i dlaczego Gibson jest „najlepsza gitarą“.


Jak czułeś się dołączając do jednego z największych zespołów rockowych na świecie, GNR?

To było całkiem naturalne. Zbyt dużo o tym nie myślalem. Po prostu dostałem telefon, zapytali czy chciałbym wpaść, powiedzieli mi że prowadzili przesłuchania już 1,5 roku i mieli problem ze znalezieniem odpowiedniej osoby. Nie myślałem nawet że dostanę szansę, więc generalnie zdjęło to ze mnie presję (smiech).
Wpadłem po prostu pojammować i pomyślałem „Będzie fajnie, przyjdę, pogram trochę z nimi, poznam wszystkich i rusze dalej“. Nigdy nawet nie marzyłem że dostane telefon tego samego dnia. Axl dowiedział się, ze mam wpaść, zadzwonił do managementu i powiedział „jeśli w ogóle się pojawi - bierzemy go“. Wtedy o tym nie wiedziałem, ale kiedy już mi to uśiwadomiono - dopiero wtedy poczułem presję.

Poznałeś Axla zanim dołączyłeś do GNR?

Poznałem Axla w 1999, kiedy nagrywaliśmy album Beautiful Creatures i Sharon Osbourne zabrała mnie do ich studia. Byli w studiu obok, nagrywając Chinese Democracy i poznała mnie z Axlem.

Kiedy Twoim zdaniem GNR wyda nowe piosenki?
 
Mam nadzieję że wkrótce! To nasz obecny cel - pracować nad nową płytą, wydać ją, pokoncertować itp. W maju ruszamy do Europy na 2,5 miesiąca i wiem, że podczas trasy będziemy kończyć wiele rzeczy.

Wracając do Sixx: A.M., ukazał się Wasz nowy singiel „Are you with me now?“. Opowiedz nam o nim.

To naprawdę fajny utwór! Tak naprawdę, grając na Golden Gods dla Revolver Magazine zagralismy własnie to i „This is gonna hurt“. Ta, Sixx: A.M to naprawdę cool sprawa. W mojej opinii to zespół, który pracuje z miłości i kiedy się zbieramy, uwielbiamy pisać o sprawach z którymi mielismy problem, to dla nas jak terapia. Wchodzimy do pokoju, rozmawiamy o naprawdę poważnych sprawach, ale równiez je obśmiewamy, ponieważ tak właśnie radzimy sobie z bólem którego doświadczylismy. Najbardziej pozytywną rzeczą jest to, że koniec końców, pomagamy ludziom. Świetnie jest dostawac maile od ludzi, którzy przeżyli podobne sytuacje co my. Wiesz, kładziesz się do łóżka i czujesz, że robisz coś dobrego, to naprawdę fajne uczucie. Uwielbiam ten zespół i uwielbiam grać z nimi w celach charytatywnych.

Określiłbyś Nikkiego Sixxa jako Twojego dobrego przyjaciela?

O tak. To jeden z moich najbliższych przyjaciół, on i James Michael. To jest świetne jeśli chodzi o Sixx: A.M, my naprawdę się lubimy. Trzymamy się razem również poza zespołem, nawet nie rozmawiając o nim. Odwiedzamy się w domach i jesteśmy naprawdę blisko.

Pracujecie nad nowym albumem. Kiedy możemy się go spodziewać?

Mamy tony pomysłów, które rzucamy na stół, ale musimy jeszcze oficjalnie usiąść i postarać się poskładać to wszystko do kupy. Najlepsze jest to że proces przebiega w miarę szybko. Kiedy już się zbieramy, zazwyczaj mamy zbyt duzo pomysłów, więc tworzenie płyty to zabawa. Nie debatujemy zbyt długo nad różnymi rzeczami i jeśli wydają się odpowiednie, zdajemy się na intuicję, więc jest dużo zabawy. Zamawiamy pizze, siedzimy razem i gramy na akustykach, bardzo oldschoolowo. Zanim zdążymy się zorientować - mamy już mnóstwo fajnych piosenek.

Porozmawiajmy o gitarach. Opowiedz o swoich Gibsonach uzywanych na trasie i do nagrań.

Cóż, Chris Whitemyer (techniczny) ustawia wszystkie moje Gibsony i każdy z nich jest po prostu niesamowity. Na każdym gra się jak marzenie. Wszystkie moje gitary brzmią naprawde podobnie, jeśli zamknę oczy, nie potrafię określic na której gram. Mam prawdopodobnie 17 Les Pauli...Kiedy dołączyłem do GNR, Chris - który jest jednym z najlepszych technicznycn na rynku - pracował ze mną przez długie miesiące by wydobyć z gitar głębię dźwięku, to co kocham w Les Paulach i pomógł mi przekonfigurować gitary tak by pasowały do mnie.

Co wg. Ciebie składa się na brzmienie?

Przede wszystkim świetnie brzmiąca gitara, tzn. zrobiona z odpowiedniego drewna, z dobrymi przetwornikami. Sam używam seymour duncanów. Kiedy chodzi o brzmienie, wszystko w gitarze ma swoją rolę, od strunnika, przez mostek aż do siodełka. Nikt nie robi obecnie lepszych gitar niż Gibson.
Dźwięk powinien iść też przez solidny wzmacniacz, używam Fractal. To połączenie wygrywa w moim przekonaniu - Gibson i Fractal. Próbowalem już wielu kombinacji, naprawde ekstrawaganckich zestawów, ale koniec końców sprowadzało się to do wzmacniacza i podłączonego do niego Les Paula.
Wiele z brzmienia oczywiście zależy od palców, sposobu w jaki współpracujesz z gitarą. Chodzi o nastawienie ponieważ ktoś mógłby wziąć sprzęt i zagrać coś, a pewnie nie zabrzmiałoby to w sposób w jaki ja bym to zagrał i vice versa.

Jak zmieniasz brzmienie pomiędzy GNR a Sixx: A.M by obydwa projekty brzmiały inaczej?

W mojej opinii, GNR i Sixx: A.M i tak są bardzo daleko od siebie w sensie muzycznym. Nie widzę między nimi wiele podobieństw, więc łatwo mi to rozdzielać. Z Sixx:A.M używamy duzo dziwnych akordów, strojów. W Gunsach chodzi bardziej o prosty rock n roll, więc jest inaczej. Styl grania jest zupełnie odmienny. W Sixx: A.M robie dużo szybkich przebiegów po gryfie i nieco melodii. W Gunsach, melodie są oparte głównie na bluesie.

Dzięki za poświęcony czas DJ! Jakieś ostatnie komentarze?

Chciałbym bardzo podziękować wszystkim w Gibsonie za ich zaangażowanie i wsparcie. Za każdym razem kiedy podłączam te gitary, brzmią dokładnie tak samo, to niesamowite. To najlepsza gitara, czy nagrywasz, czy piszesz, czy grasz na żywo, projekt jest po prostu świetny, jestem teraz w gitarowym niebie.

źródło: http://www2.gibson.com/News-Lifestyle/Features/en-us/sixx-am-guns-n-roses-dj-ashba-0510-2012.aspx

Miejsce: Stadium Live Club (Moskwa, Rosja)
Support: ?

Setlista:
Intro
01. Chinese Democracy
02. Welcome To The Jungle
03. It's So Easy
04. Mr Brownstone
05. Sorry
06. Rocket Queen
07. Estranged
08. Richard Fortus Guitar Solo (James Bond Theme)
09. Live And Let Die
10. This I Love
11. Motivation (Tommy on vocals)
12. Dizzy Reed Piano Solo (Baba O' Riley)
13. Street Of Dreams
14. You Could Be Mine
15. DJ Ashba Guitar Solo (Mi Amor)
16. Sweet Child O' Mine
17. Jam / Another Brick In The Wall Part 2
18. Axl Piano Solo (Goodbye Yellow Brick Road/Someone Saved My Life Tonight)
19. November Rain
20. Bumblefoot Guitar Solo (Pink Panther Theme)
21. Don't Cry
22. Whole Lotta Rosie
23. Knockin' On Heavens Door
24. Nightrain

Bisy:
25. Jam / Madagascar
26. Better
27. Jam / Paradise City
Outro (My Way)

Ciekawostki:
- Dziś mija równo 6 lat odkąd Bumblefoot zagrał swój pierwszy koncert z Guns N' Roses