dzieci forumowiczów

[Shivel]

Śliczne dzieci

Sliczny chłopiec z tego Oskarka .

Po wujku.  

Z pewnością

[Moonsun]

Taki strachliwy to ja w temacie dzieci nie jestem. Mam prawie na co dzień do czynienia z potomstwem mojej siory. Moja córa chrzestna ma już 8 lat, tak że lata "największej uciążliwości" ma juz za sobą. Z kolei Oskar, jej brat ma 13 miesięcy. Mógłbym na niego patrzeć godzinami, bo taki śmieszny jest, ale kiedy przychodzi do czynnej opieki, to wymiękam po 10 minutach. Lubię dzieci, ale nie za długo.
To wrzucę Wam jeszcze Oskarka. Zaspany z deka.
http://img332.imageshack.us/img332/1442/p5...p5070006iv6.jpg

Otóż to, dzieci są fantastyczne...u kogoś i na krótko    Ja na mojego syna też mogę patrzeć godzinami - jak śpi    Żartuję, tak naprawdę, kocham go nad życie i nawet cieszę się, że nie są z niego jakieś "ciepłe kluchy", tylko ma chłopak charakterek  
A Twój siostrzeniec jest słodki, ma śliczne oczy i widzę, że już zaczyna zapuszczać włosy...może będzie fanem Gunsów  

[shadow27]

wiesz bizkit ten mały twijej siostry jest zaj....cie podobny do londona slasha(to komplement) śliczny maluch  

[vitia]

To jest mój syn Mateusz, 4,5 letni bardzo zbuntowany indywidualista, którego motto życiowe brzmi  "Będę robił to, na co mam ochotę, to jest wolny kraj" 

Wyprowadź go z błędu. Odkąd PiSiory są przy władzy, wolności coraz mniej

A co do jego charekteru - ciekawe po kim go ma, skoro jego mama ma ksywkę "Moonsun"...    

[Moonsun]

To jest mój syn Mateusz, 4,5 letni bardzo zbuntowany indywidualista, którego motto życiowe brzmi  "Będę robił to, na co mam ochotę, to jest wolny kraj" 

Wyprowadź go z błędu. Odkąd PiSiory są przy władzy, wolności coraz mniej

A co do jego charekteru - ciekawe po kim go ma, skoro jego mama ma ksywkę "Moonsun"...  

Na razie staram się trzymać go z daleka od polskiej rzeczywistości politycznej    A co do charakteru, to naprawdę, sama się zastanawiam po kim on to ma... i zupełnie nie rozumiem, dlaczego wszyscy mówią, że to jest mój klon    

[erin]

jak ja kocham dzieci, chcę mieć dzięsięcioro   a wasze dzieci są taaakie śliczne, po prostu śliczniutkie, kochane   dobra spadam szukać tatusia dla mojego dzidziusia  

[bizkit]

jak to dobrze,że rosną następne pokolenia Gunsofanów

Już to dawałem, ale podam linka jeszcze raz.
http://img464.imageshack.us/img464/4302/06...17141938kg9.jpg

ps. Jakby mnie mama dorwała, że daję fotę do netu, a ona bez makeup'u i z taką miną, to słabo by było ze mną.  

[Moonsun]

jak to dobrze,że rosną następne pokolenia Gunsofanów

Już to dawałem, ale podam linka jeszcze raz.
http://img464.imageshack.us/img464/4302/06...17141938kg9.jpg

ps. Jakby mnie mama dorwała, że daję fotę do netu, a ona bez makeup'u i z taką miną, to słabo by było ze mną.

No mówiłam, że ma zadatki na fana GN'R    

[Roxy]

To wrzucę Wam jeszcze Oskarka. Zaspany z deka.
http://img332.imageshack.us/img332/1442/p5...p5070006iv6.jpg

 Oskarek ma prześliczne oczy
 W moim domu odkąd pamiętam zawsze było pełno dzieci sąsiadów, znajomych, mniej znajomych i zupełnie nieznajomych. Teraz moja ciocia prowadzi rodzinę zastępczą dla takich maluchów, przebywają u niej aż do znalezienia rodziny adopcyjnej, czasami te procedury ciągną się przez kilka miesięcy, a dziecko coraz bardziej się przyzwyczaja do nas, a my do niego. Później jak odchodzi do rodziny adopcyjnej, to jest okropnie nie można sobie znaleźć miejsca, bo cały czas się myśli co to dziecko teraz robi, czy jest mu tam dobrze. W ubiegłym tygodniu jeden chłopczyk trafił do adopcji po 7 miesiącach, nawet nie poszłam się z nim pożegnać, bo na 200% rozpłakałabym się, rozmawiałam tylko z nim przez telefon, opowiadał mi że zabiera kigrysa ( czyt. tygrysa :] ) którego ja mu dałam i zebym przyjechała go odwiedzić, ale przecież nie pojadę bo nie wolno

[Shivel]

W moim domu odkąd pamiętam zawsze było pełno dzieci sąsiadów, znajomych, mniej znajomych i zupełnie nieznajomych. Teraz moja ciocia prowadzi rodzinę zastępczą dla takich maluchów, przebywają u niej aż do znalezienia rodziny adopcyjnej, czasami te procedury ciągną się przez kilka miesięcy, a dziecko coraz bardziej się przyzwyczaja do nas, a my do niego. Później jak odchodzi do rodziny adopcyjnej, to jest okropnie nie można sobie znaleźć miejsca, bo cały czas się myśli co to dziecko teraz robi, czy jest mu tam dobrze. W ubiegłym tygodniu jeden chłopczyk trafił do adopcji po 7 miesiącach, nawet nie poszłam się z nim pożegnać, bo na 200% rozpłakałabym się, rozmawiałam tylko z nim przez telefon, opowiadał mi że zabiera kigrysa ( czyt. tygrysa :] ) którego ja mu dałam i zebym przyjechała go odwiedzić, ale przecież nie pojadę bo nie wolno

Szkoda, że takie dziecko trafia do adopcji aż po pół roku, gdy już zdążyło  przyzwyczaić się do rodziny zastępczej. Przecież to jest jabky "przerzucanie" go z rąk do rąk. Napewno ogromny smutek i stres dla obu stron. Nie dałoby się jakoś przyspieszyć tych procedur...?

[Roxy]

W niektórych przypadkach nie da się przyspieszyć, bo tzw. "rodzice" robią wszystko, żeby utrudnić dziecku życie, np. nie chcą się zrzec praw rodzicielskich, ale nie chcą też go wychowywać, z niezrozumiałych dla mnie przyczyn wolą żeby dziecko trafiło do domu dziecka niz do adopcji i dlatego to tyle trwa. Ten chłopczyk, o którym wcześniej pisałam, przez 4 lata swojego życia był w tylu zakątkach kraju, że niektórzy ludzie przez całe życie nie odwiedzą tylu miejsc.
Temat jest o dzieciach forumowiczów i może ja trochę od niego odchodzę, ale tylko leciutko, bo z tymi dzieciakami mam kontakt prawie codziennie i prawdę mówiąc nie wyobrażam sobie takiej sytuacji, żeby ich nie było. Jedno dziecko odchodzi i zaraz przychodzi następne, wszystkie są traktowane jak członkowie naszej rodziny, niezależnie od tego jak długo są.

[Shivel]

W niektórych przypadkach nie da się przyspieszyć, bo tzw. "rodzice" robią wszystko, żeby utrudnić dziecku życie, np. nie chcą się zrzec praw rodzicielskich, ale nie chcą też go wychowywać, z niezrozumiałych dla mnie przyczyn wolą żeby dziecko trafiło do domu dziecka niz do adopcji i dlatego to tyle trwa. Ten chłopczyk, o którym wcześniej pisałam, przez 4 lata swojego życia był w tylu zakątkach kraju, że niektórzy ludzie przez całe życie nie odwiedzą tylu miejsc.

Nigdy nie zrozumiem "rodziców", dla których nie liczy się dobro i szczęście własnego dziecka.
Kiedyś myślałam, że spojrzenie rodziców na tę sprawę zmieni się wraz z biegiem lat.
Niestety, wciąż jest bardzo dużo takich ludzi, o których piszesz, Roxy...  

[rose84]

Wasze dzieci są naprawdę słodziutkie!    Żałuję, że do tej pory miałam zaszczyt poznać tylko Eryka, który już w tak młodym wieku może aspirować do miana forumowego podrywacza . Mateusz to - jak śmiem przypuszczać- devil in disguise , uroczy chłopczyk.
Oskarek wyrośnie na przystojnego faceta, z takimi oczkami żadna dziewczyna mu się nie oprze . Wszystkie córeczki natomiast, podobnie jak męska część Waszych szkrabów, są po prostu urocze   .

To o czym pisała Roxy tym bardziej skłania do refleksji...kontrastując los dzieci, które są porzucane, bądź w swym młodym życiu zostały skazane na "tułaczkę" od jednego domu dziecka do drugiego, z Waszymi tryskającymi radoscią maluchami, spostrzegamy jak wielkim skarbem jest dla dziecka poczucie bezpieczeństwa oraz miłość najbliższych mu osób.

[Moonsun]

Rose, dzięki za to, co napisałaś o naszych dzieciach, myślę, że wszystkim forumowym mamom i wujkom bardzo miło to czytać
Co do mojego syna, to masz 100% racji - panie w przedszkolu za nic nie mogą mi uwierzyć, że to takie diablątko:„to taki grzeczny, miły, uczynny chłopiec..." tak, akurat
Niestety, to, co napisała Roxy, to święta prawda Od kiedy sama jestem matką, bardzo emocjonalnie reaguję na krzywdę wyrządzaną dzieciom... I o ile jestem w stanie usprawiedliwić (nie mylić ze zrozumieniem) matki, które po porodzie zostawiają swoje dzieko, zrzekając się wszelkich praw do niego, o tyle matka, która swoim postępowaniem zamyka takiej małej istotce drogę do znalezienia się jak najszybciej w kochającej rodzinie, nie jest w mojej ocenie godna nazwania człowiekiem...
Na szczęście, znam kilka przypadków, kiedy takie porzucone słodkie maluszki odnalazły swoich prawdziwych rodziców i stały się dla nich całym światem
 

[mawier]

Czy mi się wydaje,czy zaden pan nie pochwalił się jeszcze swoją pociechą?